به طور کلی روش های طراحی نورپردازی داخلی شامل نورپردازی عمومی، نور محلی، نورپردازی تاکیدی و نورپردازی ترکیبی است. انواع روشنایی را می توان با توجه به نحوه پخش نور به پنج نوع تقسیم کرد: نور مستقیم، نیمه{1}}نور مستقیم، نور غیر مستقیم، نیمه-نور غیر مستقیم و نور پراکنده.
روش های اصلی نورپردازی
هدف نورپردازی عمومی فراهم کردن نور یکنواخت و روشن برای کل مکان است. اغلب از نورهای پایین یا نور عمودی یکنواخت استفاده می کند تا به کاربران و ناظران کمک کند تا مسیرها را به وضوح شناسایی کنند و احساس امنیت را ایجاد کنند. نورپردازی محلی بر روی وظایف بصری خاص تمرکز دارد و برای رفع نیازهای خاص، نور را برای یک منطقه محلی فراهم می کند. هدف نورپردازی تاکیدی برجسته کردن اشیاء، مناطق یا مناطق خاص در فضا است. از طریق راه حل های نورپردازی که با دقت طراحی شده اند، یک صحنه{4}}مانند جلوه نور ایجاد می کند، لایه بندی بصری را افزایش می دهد و بسیار جذاب است. در ادامه، کاربردها و اثرات خاص این پنج روش نورپردازی را به طور عمیق بررسی خواهیم کرد.
تجزیه و تحلیل انواع روشنایی
(2) نوع روشنایی: روشنایی غیر مستقیم
نور غیر مستقیم یک روش نورپردازی منحصر به فرد است. پس از انعکاس اولیه، نور دو یا چند بار توسط سطوحی مانند دیوارها و سقف ها منعکس شده و در نهایت کل فضا را روشن می کند. این روش نورپردازی میتواند یک اثر نورپردازی ملایم و یکنواخت ایجاد کند، در حالی که از خط دید مستقیم با منبع نور اجتناب میکند و تجربه نورپردازی راحتتری را ارائه میدهد. اغلب در مکان هایی که نیاز به ایجاد فضایی گرم و نرم دارند مانند اتاق خواب و اتاق مطالعه استفاده می شود.